• 1. Zredukować narastające ryzyko prawne kredytów w CHF

    Nie można dopuścić do kumulacji podwyższonego ryzyka kredytowego będącego następstwem „kryzysu covidowego” z narastającym ryzykiem prawnym kredytów w CHF. W tym celu rekomendujemy:

    1. Sporządzenie szczegółowej analizy prawno regulacyjnej, porządkującej funkcjonujące w przestrzeni publicznej liczne, często wzajemnie sprzeczne, informacje i opinie na temat kredytów walutowych i ich zgodności z prawem polskim i unijnym. Ponieważ tematyka ta łączy w sobie zagadnienia zarówno prawne, jak i ekonomiczno finansowe, do sporządzenia analizy należałoby powołać specjalny zespół, w skład którego wchodziliby niezależni eksperci, wolni od konfliktu interesów, specjalizujący się w każdej z tych dziedzin.
    2. Sporządzenie reprezentatywnego badania w środowisku kredytobiorców walutowych. Jego celem byłoby:
      zidentyfikowanie możliwych rozwiązań problemu kredytów walutowych, których kredytobiorcy by oczekiwali i skali zainteresowania każdym z tych rozwiązań oraz
      zidentyfikowanie możliwych rozwiązań potencjalnego konfliktu, który pojawiłby się w razie nierównego traktowania kredytobiorców zlotowych i walutowych.
    3. Sporządzenie raportu podsumowującego wyniki obu badań, wraz z rekomendowanymi sposobami dalszego postępowania. Raport powinien się również odnosić do pomijanego dotąd istotnego czynnika ryzyka: groźby wybuchu niezadowolenia społecznego spowodowanego potencjalnie nierównym traktowaniem zbiorowych interesów dwóch grup konsumentów: wielotysięcznej grupy kredytobiorców walutowych oraz wielomilionowej grupy pozostałych uczestników konsumenckiego rynku finansowego. Treść raportu, a zwłaszcza konkluzje, byłyby przedstawione stronom konfliktu (bankom i kredytobiorcom), oraz właściwym organom państwa, a następnie upublicznione. Raport powinien stanowić dużą pomoc przy poszukiwaniu właściwych scenariuszy łagodzenia sporu, a gdyby było to niemożliwe likwidowania problemu przez instytucje państwa.
    4. Na obecnym etapie, wobec braku satysfakcjonujących skutków rozwiązania konfliktu konieczne jest czynne zaangażowanie się państwa w ten proces. Najlepszym scenariuszem byłaby ugoda kredytobiorcy z bankiem, ale jak dotąd nie udało się znaleźć takiej jej formy, która by dostatecznie zbliżała stanowiska stron. Procesy, zważywszy na liczbę składanych pozwów, w połączeniu ze złożonością każdej ze spraw i niewydolność sądów, będą się ciągnęły latami. Dlatego, zważywszy na narastające zagrożenie dla systemu finansowego państwa w ogólności, a systemu bankowego w szczególności, wzorem innych krajów, które porządkowały rynek kredytów walutowych, w proces ten musi zdecydowanie wkroczyć państwo.
    5. Zważywszy na interes państwa najlepszym rozwiązaniem powinno być przejęcie spornych kredytów przez dedykowaną instytucję państwową. Skalę tego procesu dałoby się wyznaczyć na podstawie reprezentatywnego badania opisanego w Rekomendacji 2. Rozliczenia państwa z bankami powinny by się odbywać na podstawie rynkowej wyceny każdego kredytu, dzięki której banki ustalałyby realną wysokość strat, jakie poniosły na portfelu walutowym. Z kolei kredytobiorcy stawaliby się dłużnikami państwa, co mogłoby być doskonałą zachętą do skupienia się na spłacaniu kredytu. Państwo miałoby do dyspozycji liczne możliwe scenariusze przyszłego postępowania. Mogłyby zachęcać kredytodawców, by zawierały ugody ze swoimi wierzycielami. W razie niepowodzenia procesu ugodowego państwo mogłoby sięgać do rozwiązania ustawowego, na przykład do przewalutowania z mocy ustawy. Jak się wydaje, byłby to najlepszy sposób by tak jak zrobiły to inne państwa zlikwidować problem kredytów walutowych i generowane przezeń zagrożenie dla systemu finansowego państwa.
    Rozwiń pełny opisUkryj opisPrzejdź dalej
  • 2. Pięć najważniejszych rekomendowanych działań w polityce gospodarczej Polski do 2022 roku

    I. Poprawa efektywności działania antypandemicznego i zwiększenie wydolności systemu opieki zdrowotnej

    Ostatnie informacje o zakażeniach SARS-CoV-2 i problemy wywołane ich skalą w systemie ochrony zdrowia obnażyły z całą ostrością stopień nieprzygotowania polskiej administracji i systemu opieki zdrowotnej do radzenia sobie z takimi zagrożeniami. Stąd tak ważne jest, obok bieżącego „zarządzania” epidemią, wyciąganie na bieżąco wniosków. Szczegółowe rekomendacje ekspertów EKF w zakresie ochrony i opieki zdrowotnej zawierają:

    •  masowe testowanie, system monitorowania nowych przypadków, szybka izolacja osób z każonych i/lub zagrożonych zakażeniem, opracowanie sprawnego systemu zbierania informacji umożliwiającego wczesną identyfikację potencjalnych ognisk epidemii, etc.
    •  zwiększenie operacyjnej zdolności do zarządzania działaniami anty-pandemicznymi, które mogą być
      kluczowe dla ograniczenia kosztów gospodarczych, w tym organizacja lokalnych (geograficznie, sektorowo etc.) lockdown-ów,
    •  zapewnienie koniecznych środków finansowych na zwiększenie zdolności systemu sanitarnego i systemu ochrony zdrowia,
    •  opracowanie zasad higieny i organizacji życia społecznego w czasie pandemii, przewidywalnej strategii działania rządu.

    II. Kontynuowanie działań antykryzysowych

    Rekomendowane przez ekspertów EKF działania gospodarcze nie różnią się od tych które były wskazywane w czerwcowej edycji „Makroekonomicznych wyzwań i prognoz dla Polski”. Zdecydowanie dominują
    działania mające charakter antykryzysowy i krótkookresowy. Ekonomiści wskazują na konieczną pomoc
    państwa w zakresie uelastycznienia i deregulacji gospodarki oraz pobudzania inwestycji. W szczególności chodzi o:

    •  wspieranie płynności finansowej, w tym przy użyciu gwarancji kredytowych czy ubezpieczeń kredytów dla przedsiębiorców, pod warunkiem utrzymania miejsc pracy,
    •  odciążanie firm w zakresie podatkowo-regulacyjnym w okresie największej dekoniunktury
    •  deregulację, uproszczenie prowadzenia działalności gospodarczej,
    •  efektywną reorganizację pracy urzędów i sądów, poprzez wprowadzenie skutecznych, sprawnych
      zdalnych (on-line) narzędzi załatwiania spraw o charakterze gospodarczym, związanych z działalnością gospodarczą, w pełnej rozciągłości (tj. bez konieczności następczego uzupełniania dokumentów w formie „tradycyjnej”).
    •  Aktywną, ale lepiej adresowaną politykę fiskalną,
    •  doskonalenie metod restrukturyzacji przedsiębiorstw i banków w celu ograniczenia negatywnych
      skutków kryzysu dla gospodarki .
    •  monitorowanie skuteczności i elastyczne dostosowywanie pakietu działań antykryzysowych.

    III. Racjonalizacja polityki budżetowej i zwiększenie przejrzystości finansów publicznych

    Nie kwestionując w kryzysie konieczności prowadzenia antycyklicznej polityki fiskalnej prowadzącej do
    wzrostu deficytu i długu publicznego, eksperci EKF, wśród zalecanych działań, na wysokim miejscu stawiają troskę o przejrzystość i skuteczność prowadzonej polityki budżetowej. Powtarza się postulat przywrócenia przejrzystości w finansach publicznych, respektowania polskich, konstytucyjnych oraz ustawowych, i unijnych reguł fiskalnych. Wiarygodna kontrola nad tempem zadłużania państwa w obecnych warunkach staje się podstawowym wyzwaniem i zagrożeniem dla tempa wyjścia z recesji jak i tempa przyszłego wzrostu gospodarczego, w tym i utrzymania wiarygodności Polski na rynkach finansowych, nadal postrzeganej jako część rynku emerging markets, ekonomiści EKF rekomendują:

    •  przywrócenie wiarygodności finansów publicznych, poprzez większą przejrzystość i planowy powrót do stabilizacyjnej reguły wydatkowej,
    •  utrzymanie konstytucyjnych ram ograniczania długu publicznego,
    •  ograniczenie nieracjonalnych wydatków publicznych, lepsze adresowanie wydatków społecznych,
    • wstrzymanie dodatkowych projektów dotyczących świadczeń społecznych i zwiększenie środków na inwestycje publiczne.

    IV. Przygotowanie strategii odbudowy gospodarki

    Sferą w stosunku do której eksperci sformułowali wiele rekomendacji są inwestycje i strategia odbudowy gospodarki. Inwestycje okazują się ważne z co najmniej trzech powodów: są dobrą odpowiedzią na kryzys o charakterze popytowym, są ważne z punktu widzenia utrzymania lub zwiększania potencjału gospodarczego polskiej gospodarki, mogą być sposobem uzyskania wsparcia z UE. W szczególności rekomenduje się:

    •  przygotowanie pakietu stymulacji inwestycji.
    •  inwestycje publiczne w kluczowe obszary: cyfryzację (infrastruktura, 5G) oraz zieloną gospodarkę,
    •  wspieranie inwestycji prywatnych poprzez programy pomocowe rządowe i unijne,
    •  rozszerzanie zakresu instrumentów proinwestycyjnych (ulgi podatkowe, dotacje),
    •  działania sprzyjające jak najszybszemu pozyskaniu i efektywnemu spożytkowaniu środków z programu „Next Generation EU”, koncentracja na możliwie najszybszym uruchomieniu funduszy z nowego budżetu UE i możliwie najpełniejszym wykorzystaniu dostępnych środków (sprawne przygotowanie Krajowego Planu Odbudowy).

    V. Zwiększenie stabilności regulacyjno-prawnej

    Czynnikiem sprzyjającym wzrostowi inwestycji prywatnych jest stabilność prawa i regulacji. Eksperci EKF po raz kolejny postulują konieczność ograniczenia niepewności prawno instytucjonalnej, zwiększenie stabilności reguł gry i prawdziwą reformę sądownictwa gospodarczego. W celu zwiększenia stabilności regulacyjno-prawnej i praworządności należy m.in.:

    •  odpolitycznić gospodarkę oraz wprowadzić zasadnicze zmiany w dotychczasowej polityce ładu korporacyjnego stosowanej w podmiotach gospodarczych efektywnie kontrolowanych przez państwo,
    •  dążyć do zawarcia trwałego porozumienia z Komisją Europejską w kwestiach praworządności,
    •  poprawić przejrzystość, stabilność i przewidywalność otoczenia regulacyjnego w celu zmniejszenia ryzyka i zwiększenia atrakcyjności dla inwestycji prywatnych,
    •  usprawnić sądownictwo w odniesieniu do spraw gospodarczych.
    Rozwiń pełny opisUkryj opisPrzejdź dalej
  • 3. Rekomendowane działania wynikające z wyzwań IT stojących przed polską bankowością

    Do głównych wyzwań technologicznych i IT stojących przed polską bankowością zalicza się obecnie następujące zagadnienia:
    1. Standaryzacja i współpraca między bankami w zakresie zwiększania bezpieczeństwa i obniżania ryzyka dla instytucji i ich klientów (np. AML, KYC, usługi chmurowe, usługi zaufania – cyfrowa tożsamość).
    2. Przyspieszenie cyfryzacji poza sektorem finansowym aby umożliwić bardziej zrównoważony rozwój we wszystkich sektorach gospodarki i administracji.
    3. Konsekwentne działania edukacyjne w zakresie bezpiecznego wykorzystania technologii i kanałów zdalnych/cyfrowych („cyfrowy obywatel/klient”)
    4. Stymulowanie szybszej adopcji rozwiązań cyfrowych w sektorze finansowym poprzez dopasowanie regulacji do rozwoju technologii (np. bezpieczeństwo w zakresie gromadzenia i przetwarzania danych, chmura, blockchain, sztuczna inteligencja, inwestycje w rozwój)
    Niezależnie od powyższych przygotowane zostały rekomendacje związane z pandemią COVID-19 i jej wpływem na sektor bankowy

    REKOMENDACJE

    Ad.1. W tym obszarze rekomendujemy:
    1. Uruchomienie wspólnej platformy wspierającej sektorowe działanie AML i KYC z wykorzystaniem danych i rozwiązań już obecnie gromadzonych w sektorze, jak np. STIR.
    2. Zastosowanie rozwiązań chmurowych dla nowo powstających rozwiązań sektorowych, np. antyfraud lub AI/Analytics as a Service, oraz rozszerzenie współpracy w tym zakresie na inne sektory.
    3. Standaryzację wykorzystywanych interfejsów API w celu obniżenia kosztów wdrażania nowych rozwiązań technologicznych w sektorze.
    4. Opracowanie standardów sektorowych niezbędnych dla rozwoju usług zaufania.
    5. Współpracę w zakresie upowszechnienia chmury obliczeniowej oraz rozwiązań blockchain w sektorze finansowym i w innych sektorach gospodarki.

    Ad.2. W tym obszarze rekomendujemy:
    1. Wskazanie priorytetów szybkiej cyfryzacji w funkcjonowaniu gospodarki i państwa, w celu umożliwienia całkowicie zdalnego trybu komunikacji pomiędzy uczestnikami życia gospodarczego
    2. Promowanie cyfrowych rozwiązań w zakresie potwierdzania tożsamości np. opartej na bankowości elektronicznej a także usług zaufania i szerokiego wykorzystania podpisów elektronicznych
    3. Przyspieszenie eliminacji rozwiązań opartych na wykorzystaniu papieru w procesach gospodarczych
    4. Budowanie międzysektorowych aliansów (otoczenie biznesowe) w celu tworzenia technologicznej relacji z klientem (firmy handlowe, telekomunikacyjne, energetyczne, ubezpieczeniowe itd.).
    5. Poszukiwanie obszarów szerokiego wykorzystania bazy technologicznej tworzonej w sektorze bankowym w innych gałęziach gospodarki ( np. skuteczna promocja bankowego standardu identyfikacji cyfrowej jako uniwersalnego standardu obsługi klientów w całej gospodarce).

    Ad.3. W tym zakresie rekomendujemy:
    1. Prowadzenie działań edukacyjnych kierowanych przez banki do klientów i przez administrację publiczną do obywateli, w celu podnoszenia świadomości bezpiecznego używania kanałów cyfrowych i zagrożeń w tym obszarze.
    2. Wdrożenie międzysektorowych standardów w zakresie usług identyfikacji z uwzględnieniem tzw. tożsamości bankowej ułatwiającej użytkownikom nawigację w cyfrowym świecie.
    3. Współpraca z sektorem publicznym dla wypracowywaniu bezpiecznych ścieżek klienta na styku sektora finansowego i publicznego.
    6. Wprowadzenie w programach edukacyjnych zagadnień związanych z podnoszeniem świadomości wśród uczniów i nauczycieli kwestii bezpiecznego korzystania z technologii cyfrowej, bankowości elektronicznej oraz narzędzi komunikacji w pracy zdalnej, a także ich wykorzystania w komunikacji z administracją publiczną.

    Ad. 4. W tym zakresie rekomendujemy:
    1. Bieżącą aktualizację wymagań regulatorów w zakresie nowoczesnych technologii (rozwiązań chmurowych, blockchain, AI, AML) uwzględniającą dokonujący się postęp w technologii cyfrowej.
    2. Kontynuowanie zmian legislacyjnych dotyczących możliwości stosowania rozwiązań cyfrowych (w tym usług potwierdzania tożsamości i usług zaufania) jako alternatywy dla procesów opartych na papierze jak również umożliwienie dostępu do informacji zawartych w publicznych bazach w celu zwiększenia bezpieczeństwa funkcjonowania podmiotów sektora finansowego.
    3. Wprowadzenie zmian legislacyjnych w zakresie outsourcingu, pozwalających na wykorzystanie chmury obliczeniowej, blockchain i innych rozwiązań technologicznych .
    4. Dostosowanie uregulowań, w tym RODO, do możliwości wykorzystania AI w bieżącej działalności podmiotów bankowych wraz z określeniem aspektów etycznych (poziom wiedzy o kliencie, dyskryminacja w procesach, prawo do prywatności).
    5. Propagowanie i wspieranie inwestycji w nowoczesne technologie i know-how poprzez zachęty finansowo-podatkowe dla sektora finansowego oraz wspieranie inicjatyw w ramach samego sektora jak i międzysektorowych.
    6. Utworzenie w UKNF wspólnego forum nowoczesnych technologii z udziałem przedstawicieli sektora finansowego jako platformy wymiany doświadczeń oraz wypracowywania propozycji wykorzystania technologii cyfrowej przed podmioty nadzorowane .

    Pandemia COVID-19 i jej wpływ na sektor bankowy i transformację cyfrową.
    Odpowiedź technologiczna i organizacyjna sektora na wyzwania związane z pandemią COVID-19 i innymi sytuacjami nadzwyczajnymi.

    Pandemia COVID-19, w krótkim czasie postawiła przed podmiotami sektora finansowego szereg wyzwań dotyczących nie tylko zagadnień wynikających bezpośrednio z jej wpływu na kondycję gospodarki (potencjalne turbulencje w obszarze kredytowym), ale również z obszaru funkcjonowania jego podmiotów, realizacji zadań w tym w szczególności obsługi klientów.
    Pierwszym obszarem wymagającym usprawnienia i dostosowania jest możliwość funkcjonowania podmiotów sektora finansowego w reżimie umożliwiającym z jednej strony minimalizację kontaktu społecznego a z drugiej zapewniającej pełne bezpieczeństwo i efektywność prowadzonych prac.
    Drugim obszarem jest odpowiedź na związane ze stanem epidemicznym oczekiwanie minimalizacji lub wręcz likwidacji bezpośredniego kontaktu z klientem. Tworzy to nie tylko wyzwania z obszaru technologii ale co ważne wymaga odpowiedzi na oczekiwania biznesowe realizacji tych zadań bez negatywnego wpływu na procesy i jakość relacji z klientem.

    W związku z powyższym rekomendowane są następujące działania:

    A. W obszarze organizacji pracy przedsiębiorstw w sytuacjach nadzwyczajnych:
    1. Wypracowanie zasad realizacji zadań w reżimie zdalnym w tym propozycji regulacji z zakresu prawa pracy.
    2. Wypracowanie wspólnych zasad reagowania awaryjnego i wykorzystania efektu synergii na poziomie sektorowym do ograniczenia skutków sytuacji nagłych ( np. współdzielone narzędzia bezpieczeństwa).
    3. Regularny przegląd i optymalizacja planów ciągłości działania oraz zasad ładu korporacyjnego w obliczu zdarzeń nagłych.

    B. W obszarze obsługi i relacji z klientami
    1. Przegląd regulacji pod kątem zdalnej obsługi klienta detalicznego oraz korporacyjnego.
    2. Przegląd regulacji z obszaru KYC i zdalnej identyfikacji celem wskazania i zaadresowania ewentualnych barier.
    3. Przegląd regulacji z obszaru AI i robotyzacji w sektorze finansowym celem wypracowania rekomendacji zmian rozszerzających bezpieczne wykorzystanie tych technologii w procesach obsługi klienta.
    4. Promocja na poziomie regulatorów i sektora partnerstw instytucji finansowych z innowacyjnymi firmami technologicznymi celem sprawniejszego wdrażania nowych rozwiązań z zakresu zdalnej obsługi klienta.

    Rozwiń pełny opisUkryj opisPrzejdź dalej
Pobierz plikPrzejdź dalej

Rekomendacje Europejskiego Kongresu Finansowego w poprzednich latach

Współorganizatorzy:
Poprzedni slajdNastępny slajd
Partner Główny
Partnerzy:
Poprzedni slajdNastępny slajd
Patronat honorowy:
Poprzedni slajdNastępny slajd
Partnerzy instytucjonalni:
Poprzedni slajdNastępny slajd
Główni partnerzy medialni:
Poprzedni slajdNastępny slajd
Partnerzy medialni
Poprzedni slajdNastępny slajd
Wybierz wydarzenie
Europejski Kongres Finansowy14-16 czerwca 2021

Wyszukaj na stronie

Anuluj wyszukiwanie